Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Ανακοίνωση ΠΑΜΕ - Χαλυβουργία 30/07/2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Διδάγματαγια το παρόν και το μέλλον

O αγώναςτων χαλυβουργών επικαιροποίησε τα πολύτιμα διδάγματα από τη γεμάτη θυσίεςιστορία του εργατικού κινήματος. Κάθε στιγμή του αγώνα τους, ήταν ένα μάθημα σημαντικόγια την εργατική τάξη προκειμένου να βγάλει συμπεράσματα χρήσιμα για την ταξικήπάλη.

·        Δίδαξε ηρωισμό καιαυτοθυσία!Οι απεργοί χαλυβουργοί δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο τον Μάνεση αλλά τοσύνολο των εκμεταλλευτών τους, το πολιτικό προσωπικό της κυρίαρχης τάξης, τουςκατασταλτικούς μηχανισμούς. Όλο αυτό το διάστημα,κόντρα σε θεούς και δαίμονες, υπέδειξαν υποδειγματική αντοχή και πίστη για τοδίκιο της εργατικής τάξης.
·        Δίδαξετο χαρακτήρα της ταξικής αλληλεγγύης! Έκανε το φαινομενικά ανέφικτοεφικτό γιατί κατορθώθηκε εργάτες να απεργούνε για εννιά μήνες ώστε να γυρίσουνοι συνάδελφοί τους απολυμένοι στη δουλειά. Ανέδειξε την εργατική αλληλεγγύη ως αναντικατάστατοόπλο της ταξικής αναμέτρησης με το κεφάλαιο. Καλλιεργήθηκε η συντροφικότητααπέναντι στον κοινό αντίπαλο, δοκιμάστηκε στη ζωή το σύνθημα «ένας για όλους καιόλοι για έναν».
·        Ανέδειξε το περιεχόμενο της πολύμορφηςσύγκρουσης! Ο αγώνας αυτός αναπτύχθηκε κόντρα στηνπολύμορφη επίθεση της εργοδοσίας, στη μοιρολατρία και στο συμβιβασμό. Βοήθησενα γίνουν ορατές οι δυσκολίες που έχει ο δρόμος της απειθαρχίας και τηςανυπακοής ενάντια στους νόμους που κάνουν τη ζωή του λαού κόλαση. Το σύνθημα«όλη η Ελλάδα μια Χαλυβουργία», δόνησε αρκετές φορές τις απεργιακέςσυγκεντρώσεις απέναντι στη βάρβαρη πολιτική.
·        Φώτισε την ανάγκη της οργανωμένης πάλης! Αναδείχτηκε ο ρόλος του σωματείου ως κέντρο τουαγώνα, μακριά από τις δαγκάνες της εργοδοσίας και του κυβερνητικούσυνδικαλισμού. Με πρωτοβουλίες, με τη συγκρότηση επιτροπών στήριξης καιοργάνωσης του αγώνα. Με αποφάσεις από τις γενικές συνελεύσεις, με φανερέςδιαδικασίες.
·        Φανέρωσε την ασίγαστη πάλη που υπάρχει ανάμεσα στοκεφάλαιο και τη μισθωτή εργασία. Αναδείχτηκε ποιοι είναι οι πραγματικοίπαραγωγοί του πλούτου, ζωντάνεψε το σύνθημα «εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».Φανέρωσε τη ζωή που κρύβεται πίσω από την κόλαση των καμινάδων, την παρασιτικήζωή των βιομηχάνων με τις βίλες και τα κότερα που αποκτώνται από τον ιδρώτα, τοαίμα και τις ζωές των εργατών.
Ο αγώνας των χαλυβουργών ανέστειλε έστω καιπροσωρινά τακτικές και ευρύτερους σχεδιασμούς των βιομηχάνων. Η απεργίαξεκίνησε τη στιγμή που στα συρτάρια αρκετών εργοστασίων ήταν έτοιμα τα φιρμάνιατης εκ περιτροπής εργασίας και της πιο γενικευμένης επίθεσης.
·        Επιβεβαίωσε ότι μόνο η γραμμή της ταξικήςπάλης, της σύγκρουσης με την εργοδοσία, την κυβέρνηση και τους ιμπεριαλιστικούςοργανισμούς μπορεί να δώσει τέτοιους αγώνες. Σε αντίθεση με τη γραμμή των κοινωνικών διαλόγων, του κοινωνικούεταιρισμού, του συμβιβασμού και του δήθεν ρεαλισμού, που όχι μόνο δε φρενάρειτην επιθετικότητα των καπιταλιστών, απεναντίας μετέτρεψε τα συνδικάτα σευποχείριά τους. Και από αυτή την άποψη ο αγώνας των χαλυβουργών ήταν πολύτιμοςγιατί βοήθησε να ισχυροποιηθεί η πεποίθηση για την ανάγκη αποτίναξης του ζυγούτου εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού από τις πλάτες των εργατών. Ο αγώναςτων χαλυβουργών προκάλεσε κοντραρίστηκε  με τολεγόμενο ρεαλισμό του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Μέσα σε αυτέςτις συνθήκες, άσκησε πίεση σε φιλοεργοδοτικές Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα προκειμένουνα κηρύξουν απεργίες και στάσεις εργασίας.

Οι χαλυβουργοί που έδωσαν αυτό τον αγώνα και όσοι τον στηρίξαμεείμαστε περήφανοι.
Ηεννιάμηνη υψωμένη γροθιά τους, 
είναι ηδύναμη στους αγώνες που θα ακολουθήσουν


ΗΓενική Συνέλευση του σωματείου των χαλυβουργών έκρινε πως τώρα είναι η κατάλληληστιγμή να ολοκληρωθεί η μεγάλη αυτή απεργιακή μάχη. Οι συνθήκες πουδημιουργήθηκαν- άμεση παρέμβαση κυβέρνησης με επικεφαλής τον πρωθυπουργό καιεπιλογή το τσάκισμα του αγώνα για να σταλεί ηχηρό μήνυμα συνολικά στην εργατικήτάξη και σε όσους αγωνίζονται, μόνιμη ισχυρή παρουσία κατασταλτικού μηχανισμούκλπ-  επέβαλαν την αναστολή του αγώνα γιανα αποφευχθεί ο εκφυλισμός που θα επιθυμούσε η εργοδοσία και το κράτος που τουςυπηρετεί. Το σωματείο μπορεί να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση, όπωςαντιμετώπισε δεκάδες δύσκολες και κρίσιμες στιγμές όλο αυτό το διάστημα,  ενωμένα, οργανωμένα και συλλογικά.

Η αταλάντευτη στάση των απεργών χαλυβουργών ανάγκασετον ταξικό αντίπαλο να αφήσει στην άκρη τα όποια προσχήματα και ναχρησιμοποιήσει το τελευταίο του όπλο, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Έτσι οαγώνας αυτός εκτός των άλλων αποκάλυψε το βάρβαρο πρόσωπο της συγκυβέρνησης «σωτηρίας» του ελληνικού λαού. Κατέδειξαν στα μάτια των εργατών ότι στο βαθμόπου δε θα υποτάσσονται στα σχέδια εκείνα που τους θέλουν εξαθλιωμένους προςόφελος των κερδών της πλουτοκρατίας, στο βαθμό εκείνο θα πραγματοποιείταιεπίθεση εναντίον τους με το πιο βάρβαρο και ωμό τρόπο. Άρα ο αγώνας αυτόςπροβληματίζει παραπέρα για την ανάγκη γρήγορης ανάπτυξης ενός ρωμαλέουεργατικού κινήματος έτοιμου να αντιμετωπίσει την πολύμορφη επίθεση κεφαλαίου-ΕΕ και ικανού να τσακίσει κάθε κατασταλτικό μηχανισμό.

Οιχαλυβουργοί είναι ήδη νικητές

Η νίκη του αγώνα των χαλυβουργών αντανακλάται στηντεράστια παρακαταθήκη που αφήνει για το επόμενο διάστημα. Η σπορά που μπήκεθα ανθίσει στις « νέες χαλυβουργίες» που θα ξεπηδήσουν το επόμενο διάστημαγιατί έρχεται νέα καταιγίδα αντεργατικών μέτρων.
Ορισμένοι που πότε με το μανδύατου αγωνιστή και πότε σε ρόλο πυροσβέστη της ριζοσπαστικοποίησης των εργατικώνσυνειδήσεων, όλο αυτό το διάστημα έψαχναν ψεγάδια στον απεργιακό αγώνα,προσπαθώντας να απομονώσουν και να σπιλώσουν το σωματείο των χαλυβουργών, επιχειρούννα το παίξουν μετά χριστού προφήτες και εκ του ασφαλούς κριτές. Οι αγώνες όμωςδεν είναι χτύπος ρολογιού για να ξέρεις τι θα γίνει το επόμενο δευτερόλεπτο.
Ο αγώνας των χαλυβουργών έδειξε πως όταν η εργατικήτάξη αποφασίσει να στυλώσει τα ποδάρια το γρανάζι της εκμετάλλευσης δε γυρνά. Όταντο χυτήριο παραμένει κρύο, ο κάθε Μάνεσης είναι «τίποτα». Φανέρωσε τηνανεξάντλητη και κρυφή δύναμη που έχουν οι εργάτες αν πιστέψουν στη δύναμη τουςκαι αποφασίσουν να συγκρουστούν.
Η ιδία η ζωή έχει ήδη κατατάξει αυτόν τον αγώνα στιςφωτεινές και σκληρές ταξικές αναμετρήσεις, λιθαράκι στον αέναο αγώνα τωνεργατών απέναντι στους εκμεταλλευτές τους.