Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΚΕ: Λαϊκή συμμαχία, ο λαός στην εξουσία. Ο σοσιαλισμός αναγκαίος και επίκαιρος

Κορύφωση μιας πολύμηνης διαδικασίας,
που συνδύασε αρμονικά τη θεωρητική και την πρακτική δουλειά, αποτελεί το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ που ξεκινά τις εργασίες του την ερχόμενη Πέμπτη 11 Απρίλη, μέχρι την Κυριακή 14 του μήνα.  Στις 10 π.μ. της Πέμπτης, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα θα παρουσιάσει την εισήγηση της Κεντρικής Επιτροπής.

Σταθμός στη δράση που αναπτύξαμε στο διάστημα που μεσολάβησε απ' το προηγούμενο Συνέδριο και συνάμα εφαλτήριο της δουλειάς που πρέπει να γίνει για να μπουν στη ζωή οι συνεδριακές αποφάσεις.
Το 19ο Συνέδριο θα αποφασίσει τις συγκεκριμένες κατευθύνσεις των πολιτικών καθηκόντων του Κόμματος και της ΚΝΕ, που θα ισχύουν έως το 20ό Συνέδριο, στη βάση του απολογισμού και των εξελίξεων, της εκτίμησης των τάσεων. Βασικό καθήκον του Συνεδρίου είναι η σύγχρονη επεξεργασία του Προγράμματος του Κόμματος -υπολογίζοντας τις εξελίξεις που έχουν συντελεστεί και τις σημερινές απαιτήσεις- και του Καταστατικού του.
Από το 1996, όταν στο 15ο Συνέδριο διαμορφώθηκε το Πρόγραμμα του Κόμματος, που ισχύει έως σήμερα, κύλησε «αρκετό νερό στο αυλάκι», όσον αφορά τις οικονομικές εξελίξεις, τις τάσεις και τις μεταβολές στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, στην ΕΕ, τη θέση της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Το ίδιο ισχύει και για τις εξελίξεις και τις διεργασίες αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, με κύριο χαρακτηριστικό τη σχετική αποσταθεροποίηση του μεταπολιτευτικού αστικού πολιτικού συστήματος.
Σημαντικές είναι οι εξελίξεις στις συνθήκες δουλειάς και ζωής των εργαζομένων, λόγω της οικονομικής κρίσης και της στρατηγικής του κεφαλαίου, με αποτέλεσμα τη γενικευμένη αύξηση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης, την εκτόξευση της ανεργίας, του μεταναστευτικού κ.ά.
Μετά το Συνέδριο μας περιμένει σκληρή δουλειά. Η ταξική πάλη θα οξυνθεί. Η οικονομική κρίση του καπιταλισμού αποτελεί πεδίο αναμέτρησης του κεφαλαίου, της εξουσίας του, των κομμάτων του από τη μια, της εργατικής τάξης και των συμμάχων της από την άλλη. Δουλεύοντας πλατιά με τη στρατηγική μας, εξειδικεύοντας κατά κλάδο και τόπο δουλειάς, στοχεύουμε στην ωρίμανση της πολιτικής συνείδησης της εργατικής τάξης, μέσα από την αυτοτελή κομματική δράση, σε συνδυασμό με τη δουλειά μας για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης, για την εξασφάλιση της ταξικής ενότητάς της.
Αλλά ταυτόχρονα στοχεύουμε στην οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και τη φτωχή αγροτιά. Δηλαδή, δράση για τη συγκέντρωση των δυνάμεων που θα συγκρουστούν με το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, με την εξουσία τους στις συνθήκες της επαναστατικής κατάστασης, για την εργατική, λαϊκή εξουσία. Δράση που αναπτύσσεται όμως τώρα, σε μη επαναστατικές συνθήκες.
Η δημοσιοποίηση στις 9 του Δεκέμβρη των Θέσεων της ΚΕ για το 19ο Συνέδριο, που περιλαμβάνουν την έκθεση δράσης της ΚΕ από το 18ο έως το 19ο και τα νέα καθήκοντα του Κόμματος έως το 20ό Συνέδριο, το Πρόγραμμα και το Καταστατικό του ΚΚΕ, αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα μιας πλατιάς πολιτικής εξόρμησης σε όλη την Ελλάδα, καταρχήν για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάδοσή τους. Τις πρώτες κιόλας μέρες του Δεκέμβρη η διακίνηση του «Ριζοσπάστη», που φιλοξένησε τις Θέσεις σε ένθετη έκδοση, έφτασε τα 74.000 φύλλα.
Το πολύ μεγάλο άνοιγμα που σχεδίασαν και υλοποίησαν οι Κομματικές Οργανώσεις όλης της χώρας, συνεχίστηκε και το επόμενο διάστημα, παράλληλα με τη μελέτη των Θέσεων απ' το κομματικό δυναμικό. Σε χώρους δουλειάς, συνοικίες πόλεων, χωριά, σχολεία και σχολές, με στόχο να φτάσουν τα προσυνεδριακά ντοκουμέντα όσο το δυνατόν πλατύτερα στο λαό, να μελετηθούν, να πυροδοτήσουν ένα δημιουργικό διάλογο μεταξύ του Κόμματος και των οπαδών, των φίλων, των ανθρώπων που περπατούν μαζί του στους αγώνες, ή ενδιαφέρονται να μάθουν για την πολιτική του Κόμματος.
Για το σκοπό αυτό διοργανώθηκαν απ' τις ΚΟ και Κνίτικες Οργανώσεις σε όλη τη χώρα εκατοντάδες συσκέψεις και εκδηλώσεις, με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων του μόχθου που ακουμπάνε με ελπίδα στο ΚΚΕ, στη δράση του, στην πολιτική του πρόταση. Στο πλαίσιό τους απαντήθηκαν ερωτηματικά, προβληματισμοί, ασκήθηκε καλοπροαίρετη κριτική για αδυναμίες, ελλείψεις, κενά που εντοπίζονται και στις Θέσεις και που πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστούν. Η διαδικασία αυτή επαναβεβαίωσε τις άρρηκτες, αμφίδρομες σχέσεις του ΚΚΕ με την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Μεγάλο ήταν το ενδιαφέρον για συμμετοχή και στον Προσυνεδριακό Διάλογο που διεξήχθη μέσα απ' τις σελίδες του «Ριζοσπάστη» και της ΚΟΜΕΠ, όπου δημοσιεύτηκαν 493 και 24 κείμενα αντίστοιχα.
Οι Κομματικές Οργανώσεις συζήτησαν διεξοδικά τις Θέσεις και τα μέλη του Κόμματος τις υπερψήφισαν σε ποσοστό πάνω από 95%. Κοινή ήταν η πεποίθηση ότι αποτέλεσαν καρπό μακρόχρονης συλλογικής διαδικασίας, ότι αντανακλούν την ωρίμανση του Κόμματος μέσα σε μια πορεία σκληρών ταξικών αναμετρήσεων. Τα προσυνεδριακά ντοκουμέντα αξιοποίησαν την πείρα του Κόμματος και του κινήματος. Ενσωμάτωσαν τα συμπεράσματα από την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και γενικότερα στις χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.
Ακόμα, τα συμπεράσματα από την πορεία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, που εγκρίθηκαν στο 18ο Συνέδριο, καθώς και τα στρατηγικής σημασίας συμπεράσματα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για το «Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Β' τόμος (1949 - 1968)». Το σχέδιο Προγράμματος θεμελιώθηκε με στοιχεία και εκτιμήσεις που προκύπτουν από τη μακρόχρονη έρευνα των εξελίξεων στην Ελλάδα και διεθνώς, από τη σκοπιά των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων, δηλαδή με γνώμονα τη μαρξιστική - λενινιστική θεωρία.
Οι συνελεύσεις των ΚΟΒ έδωσαν τη σκυτάλη στις Συνδιασκέψεις των Αχτίδων, των Νομαρχιακών Οργανώσεων και των Οργανώσεων Περιοχών, απ' όπου αναδείχτηκαν νέα στελέχη και εκλέχτηκαν οι αντιπρόσωποι του 19ου Συνεδρίου. Στο επίκεντρο της σπουδαίας αυτής εσωκομματικής διαδικασίας, βρέθηκαν όλα τα σημαντικά ζητήματα που αποτυπώνονται στις Θέσεις και υποβλήθηκαν στη βάσανο της συλλογικής σκέψης όλου του Κόμματος, εμπλουτίστηκαν από την πείρα που απέκτησαν οι Οργανώσεις, δουλεύοντας στο χώρο ευθύνης τους.
Μεταφέρθηκε πλούσια εμπειρία, με προσπάθεια γενίκευσής της και γόνιμης μετουσίωσής της σε συμπεράσματα πολύτιμα για τη δράση από δω και πέρα, χαράχτηκαν οι κατευθύνσεις για το επόμενο διάστημα, έτσι που να υπηρετούνται οι στόχοι της ισχυροποίησης του Κόμματος, της ανασύνταξης του κινήματος, της προώθησης της λαϊκής συμμαχίας. Ολη η εσωκομματική διαδικασία συνέβαλε και στην προσπάθεια αφομοίωσης των Θέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ για το Συνέδριο, ως προετοιμασία στη δράση με τις αποφάσεις του.
Τα μέλη αλλά και οι φίλοι του Κόμματος με πλήρη συνείδηση της ευθύνης τους και της σημασίας του Συνεδρίου, ως κορυφαίου γεγονότος για το Κόμμα και κατ' επέκταση για το εργατικό κίνημα, τη λαϊκή κοινωνική συμμαχία, συνολικά για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, τη νεολαία, φτάνουν στο Συνέδριο όχι ομφαλοσκοπώντας, αλλά με όχημα τους αγώνες που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα και από τους οποίους όχι μόνο δεν έλειψαν, αλλά συμμετείχαν με ρόλο πρωταγωνιστικό.
Η εσωκομματική διαδικασία όχι μόνο δεν εμπόδισε, αλλά αντίθετα εξόπλισε με αποφασιστικότητα, μαχητικότητα τα μέλη του Κόμματος ώστε καλύτερα να ανταποκριθούν στα καθήκοντα που έβγαιναν μπροστά τους. Δοκιμάστηκαν στο συνδυασμό καθηκόντων και τα κατάφεραν. Βγαίνουν απ' αυτή τη διαδικασία πιο ικανά, με πιο στέρεη την πεποίθηση πως μπορούν να σταθούν στο ύψος των απαιτήσεων. Δοκιμάστηκαν δηλαδή σε ένα συνδυασμό καθηκόντων μαζικής, πολιτικής και ιδεολογικής ταυτόχρονα δουλειάς, γιατί η προσυνεδριακή συζήτηση απαιτούσε και ιδεολογική - θεωρητική δουλειά.
Η δική τους ακούραστη δράση έβαλε τη σφραγίδα της στις πολυήμερες αγροτικές κινητοποιήσεις, στην προσπάθεια επίτευξης συντονισμού μεταξύ των αγροτικών μπλόκων και διαμόρφωσης κοινού πλαισίου αιτημάτων, στην έκφραση αλληλεγγύης απ' την εργατική τάξη, τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία. Συνέβαλαν αποφασιστικά στη μεγάλη πολυήμερη απεργία των ναυτεργατών και στην έμπρακτη αλληλεγγύη από εργατικά σωματεία, φτωχούς αγρότες, ΕΒΕ, νησιώτες, στους ναυτεργάτες.
Πάλεψαν να γίνει υπόθεση των εργαζομένων η απεργία στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Συνέβαλαν αποφασιστικά και πρωτοπόρα στην ανάπτυξη αγώνων των συνδικάτων σε κλάδους όπως το μέταλλο, τα ναυπηγεία. Το γεγονός ότι οι μηχανισμοί της άρχουσας τάξης και της κυβέρνησης δεν κατόρθωσαν να ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στο ότι οι κομμουνιστές σε όλη τη χώρα πρωτοστάτησαν ώστε να γίνει κατανοητό πως ο αγώνας ενός κλάδου είναι αγώνας όλων, πρέπει να συναντά την έμπρακτη αλληλεγγύη όλου του λαού, αφού κοινός είναι ο αντίπαλος.
Εδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για την επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 20 του Φλεβάρη, με επίμονη και επίπονη δουλειά μέσα στους εργασιακούς χώρους, με την οργάνωση γενικών συνελεύσεων και την ανάληψη άλλων αγωνιστικών πρωτοβουλιών, που συνέβαλαν στην προετοιμασία της, αλλά και στις πύλες των εργοστασίων για την περιφρούρησή της. Με την ίδια αυταπάρνηση έδρασαν για την επιτυχία άλλων κλαδικών κινητοποιήσεων, μικρών και μεγάλων αγώνων που ξέσπασαν το προηγούμενο διάστημα.
Η συμβολή των κομμουνιστών στη διαμόρφωση καλύτερων όρων για την ανάπτυξη κοινών αγώνων ανάμεσα στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα του χωριού και της πόλης, είναι καθοριστική και αδιαμφισβήτητη. Είναι κατάκτηση που πάει ένα βήμα μπροστά το κίνημα, προσθέτει πολύτιμη πείρα για τους αγώνες που με βεβαιότητα θα ξεσπάσουν το επόμενο διάστημα. Το ίδιο και η δράση τους στην κατεύθυνση να μην αρκείται το κίνημα στην καταδίκη της εκάστοτε κυβέρνησης, άρα και στην εναλλαγή διαχειριστή, αλλά να κατανοεί ολοένα και περισσότερο ότι χρειάζεται πολιτικοποίηση του αγώνα, αλλαγή τάξης στην εξουσία για να αλλάξει η ζωή του λαού προς το καλύτερο.
Το ίδιο διάστημα έντονη δραστηριότητα ανέπτυξαν και στις Λαϊκές Επιτροπές όπου δραστηριοποιούνται για να μη μείνει καμία εργατική λαϊκή οικογένεια μόνη κι απροστάτευτη, δίχως ρεύμα, δίχως τα αναγκαία για την επιβίωσή της. Μια δράση που στοχεύει στη ανάδειξη της σημασίας της ταξικής αλληλεγγύης ως αναπόσπαστου στοιχείου της ταυτότητας του εργατικού λαϊκού κινήματος.
Μέσα από μια τέτοια πορεία τα μέλη του Κόμματος υποδέχονται την Πέμπτη το Συνέδριό του. Με επαναστατική αισιοδοξία και μαχητικότητα, ατσαλωμένα και αποφασισμένα να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να μπουν στη ζωή οι αποφάσεις του. Δίνοντας έτσι και την καλύτερη απάντηση στον ταξικό αντίπαλο που έχει στρέψει όλα του τα όπλα εναντίον του Κόμματος.