Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Συγκέντρωση για το παραλιακό μέτωπο και το Ελληνικό έγινε σήμερα στην Αργυρούπολη




Στο κατάμεστο από κόσμο θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» της Αργυρούπολης έγινε την Κυριακή το πρωί η συγκέντρωση που διοργάνωσε η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ με θέμα «Εξελίξεις στο παραλιακό μέτωπο και το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού».
Στη συγκέντρωση που άνοιξε με χαιρετισμό της υποψήφιας δημάρχου με τη Λαϊκή Συσπείρωση Αλίμου, Κυριακής Καμαρινού, κεντρικός ομιλητής ήταν ο Θανάσης Παφίλης, υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής.
Μίλησαν επίσης, οι υποψήφιοι δήμαρχοι με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», Θοδωρής Λιάπης, υποψήφιος δήμαρχος με τη Λαϊκή Συσπείρωση Αργυρούπολης - Ελληνικού, Βασίλης Δημόπουλος, υποψήφιος δήμαρχος Καλλιθέας και Νίκος Παπαγεωργίου, υποψήφιος δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου.
Στη συγκέντρωση παρευρέθηκαν ο Άγγελος Βρεττός, υποψήφιος δήμαρχος Νέας Σμύρνης, ο Παναγιώτης Κυριαζίδης, υποψήφιος δήμαρχος Μοσχάτου-Ταύρου, η Γιώτα Δήμου, υποψήφια δήμαρχος Αγ. Δημητρίου και ο Κώστας Πασακυριάκος, υποψήφιος δήμαρχος Βούλας-Βάρης-Βουλιαγμένης.
Ο Θοδωρής Λιάπης στάθηκε στο πως τοποθετούνται στον Δήμο Αργυρούπολης - Ελληνικού τα κόμματα και οι παρατάξεις, προειδοποιώντας τους εργαζόμενους να μην αποπροσανατολίζονται από τους δήθεν ανεξάρτητους υποψήφιους καθώς κάθε κόμμα υποστηρίζει υποψήφιους στον Δήμο. Ο εκλεχτός της κυβέρνησης Κωνσταντάτος διατυμπανίζει πως επιτέλους θα έρθει η ανάπτυξη και θα σταματήσει ο χώρος του Ελληνικού να είναι άδειο κουφάρι. Ο σημερινός δήμαρχος που στηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει ξεκάθαρα την πολιτική της συγκυβέρνησης. Η διοίκηση του Δήμου όλα αυτά τα χρόνια σήκωνε πανό με σύνθημα το «Ελληνικό δεν πωλείται - ούτε σπιθαμή γης στους ιδιώτες. Στην παρέλαση όμως της 25ης Μαρτίου τα πανό αυτά με τα συνθήματα άλλαξαν στο «Όχι στο πλιάτσικο - Ναι στην αξιοποίηση». Γεννά πολλά ερωτηματικά, όχι για εμάς καθώς είναι γνωστές οι αλλαγές στην πολιτικής τους, σημείωσε ο Θ. Λιάπης. Απευθυνόμαστε σε κάθε εργαζόμενο, μικρό επαγγελματία και του λέμε να μην υποκύψει στις υποσχέσεις τους καθώς 1 θα σου δίνουν 10 θα σου παίρνουν.
Από την πλευρά του ο Βασίλης Δημόπουλος, εξέφρασε την απόλυτη και κατηγορηματική αντίδραση του ΚΚΕ στην πολιτική ιδιωτικοποίησεων και εμπορευματοποίησης των ελεύθερων χώρων. Ανέλυσε διεξοδικά τις προτάσεις για τους ελεύθερους χώρους, την παραλία και τη διαχείριση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να ολοκληρωθούν τα έργα υποδομής, τα αντιπλημμυρικά κανάλια, η βύθιση της παραλιακής λεωφόρου και η δενδροφύτευση. Κάλεσε τον λαό των παραλιακών δήμων να διεκδικήσει αγωνιστικές λύσεις που θα καλύπτουν δωρεάν τις πραγματικές ανάγκες σε αθλητισμό, πολιτισμό, ψυχαγωγία του λαού μας.
Παίρνοντας τον λόγο ο Νίκος Παπαγεωργίου, τόνισε ότι στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης όχι μόνο δεν σταμάτησε η ανάπτυξη νέων μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων με καταπατήσεις ακτών, δασών, μαρίνων αλλά είχαμε και κατακόρυφη αύξηση στα ταξιδιωτικά έσοδα και αυξήσεις στον εισερχόμενο τουρισμό, υπενθυμίζοντας τα πάνω από 17 εκατομμύρια τουρίστες και τα πάνω από 13 δισ. ευρώ το 2013. Με τα κέρδη από τα έσοδα που αποκόμισαν αυτές οι πολυεθνικές στον τουρισμό θα μπορούσαν 4 εκατομμύρια εργαζόμενοι να κάνουν αξιοπρεπείς διακοπές και θα μπορούσαν να είχαν κτιστεί τουλάχιστον 50.000 σπίτια για εργατικές οικογένειες. Αυτή η εκρηκτική κερδοφορία από μια χούφτα μονοπωλιακούς ομίλους, ντόπιες και ξένες αλυσίδες, θα περίμενε να συνοδεύεται από μια ανάλογη αύξηση της απασχόλησης. Αντίθετα είχαμε 30% μείωση του προσωπικού, τη μη επαναπρόσληψη εποχικού προσωπικού, τους απλήρωτους ξενοδοχοϋπαλλήλους, αλλά και όσοι δούλευαν απασχολούνταν με τσακισμένους μισθούς και δικαιώματα, είτε μέσω της μαθητείας που συνιστά εκμετάλλευση. Όποιος έχει αποδεχτεί αυτό το δρόμο ανάπτυξης ως μονόδρομο και θεωρεί ότι δεν έχει άλλη διέξοδο από το να υποταχτεί στην εξουσία των μονοπωλίων, να ξέρει ότι οι εξελίξεις για αυτόν θα είναι διπλά οδυνηρές καθώς και οι αυταπάτες κάποτε τελειώνουν.

Στην ομιλία του ο Θανάσης Παφίλης είπε:
«Οι εξελίξεις στο παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού αφορούν πρώτα και κύρια τους νέους, τους εργαζόμενους τις λαϊκές οικογένειες όχι μόνο αυτής περιοχής αλλά ολόκληρης της Αττικής.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια επέλαση επιχειρηματικών συμφερόντων που αφορούν Δέλτα, Φλοίσβο, πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, πρώην Αμερικανική βάση, Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Αγίου Κοσμά, Αστέρα Βουλιαγμένης και στα εκατοντάδες στρέμματα εκκλησιαστικής περιουσίας στη Βουλιαγμένη.
Επομένως το θέμα της παραλιακής ζώνης και του Ελληνικού δεν είναι μια αντιπαράθεση που αφορά κάποια μεγάλα οικόπεδα και το τι θα γίνει με αυτά. Πρόκειται για ένα ενιαίο σχεδιασμό για την καπιταλιστική ανάπτυξη της Αττικής που καταγράφεται στο ΕΣΠΑ, στο νεώτερο Σύμφωνο Εταιρικής Σχέσης, δηλαδή το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020, και σε διάφορα σχέδια που το εξειδικεύουν.
Ο σχεδιασμός της άρχουσας τάξης για την Αττική υπηρετεί το στόχο ανάδειξης της χώρας ως διεθνούς κόμβου μεταφορών - εμπορίου - ενέργειας και του λεκανοπεδίου της Αττικής ως μητροπολιτικού κέντρου σχετικών υπηρεσιών (χρηματοπιστωτικές, ναυτιλιακές, τουριστικές και τεχνικές)
Η αξιοποίηση του Ελληνικού και της παραλιακής ζώνης εντάσσεται σε αυτό το γενικό σχεδιασμό που υπηρετεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και του κεφαλαίου μακριά και απέναντι από τις λαϊκές ανάγκες.
Στην πραγματικότητα η προώθηση αυτού του σχεδίου και η υλοποίησή του ισοδυναμεί με κλιμάκωση της επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα.
Αποκαλυπτικό το παράδειγμα ιδιωτικοποίησης του Ελληνικού
Το παράδειγμα της ιδιωτικοποίησης του Ελληνικού όπως προβλέπει το κυβερνητικό σχέδιο είναι αποκαλυπτικό: Οι τουριστικές εγκαταστάσεις, τα ξενοδοχεία πολλών αστέρων που σχεδιάζονται, οι διάφορες δραστηριότητες υψηλού κόστους για την ψυχαγωγία αυτού του τουρισμού αποκλείουν στην πράξη την πρόσβαση των λαϊκών στρωμάτων της Αττικής από αυτές. Επιδεινώνουν σημαντικά γενικότερα την πρόσβασή τους στο Θαλάσσιο μέτωπο, ανεξάρτητα από τη μορφή αποκλεισμού (π.χ. αν υπάρχει εισιτήριο εισόδου σε έναν κλειστό χώρο ή αν οι τιμές των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι απαγορευτικές). Συγχρόνως η υλοποίηση των σχεδίων αυτών οικοδομεί τους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους, ενώ δεν προβλέπεται η προώθηση μέτρων για την αντιμετώπιση των άμεσων πιεστικών αναγκών των λαϊκών στρωμάτων. Ο τουρισμός υψηλού επιπέδου που ευαγγελίζονται σημαίνει ότι οι παραλίες, οι χώροι κ.λπ. θα αξιοποιούνται από τους τουρίστες για την κερδοφορία των ομίλων, αποκλείοντας τους κατοίκους. Γενικά οι δραστηριότητες αυτές συνεπάγονται επιβάρυνση των μεταφορών της περιφέρειας, αύξηση του κόστους τους για τα λαϊκά στρώματα, επιβάρυνση του περιβάλλοντος σε βάρος των κατοίκων.
Μια άλλη πλευρά, εξίσου σημαντική, που αποδεικνύει τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αφορά την εκμετάλλευση και καταλήστευση των εργαζομένων και κατά τη διάρκεια της κατασκευής και κατά τη διάρκεια της λειτουργίας.
Τα πολυδιαφημισμένα έργα θα κατασκευασθούν από τα χέρια των εργατών με μεροκάματα φτώχειας με τσακισμένα ασφαλιστικά δικαιώματα. Οι όποιες θέσεις εργασίας δημιουργηθούν θα είναι με εργασιακές σχέσεις γαλέρας, με μισθούς και ημερομίσθια πείνας με ελαστικές θέσεις εργασίας για να εξασφαλισθούν τα κέρδη των επενδυτών και των πλουτοκρατών.
Αυτή η πραγματικότητα αποκαλύπτει πως η όποια ανάπτυξη υπόσχεται η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα περάσει από τα ερείπια των εργατικών δικαιωμάτων.
Αποπροσανατολίζουν από το πραγματικό πρόβλημα
Τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνδυασμοί του προβάλλουν τη θέση ότι αυτή η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων αποτελεί χαρακτηριστικό των τελευταίων ετών, της Ελλάδας του Μνημονίου και της Τρόικας. Λένε συνειδητά ψέματα.
Οι αποκρατικοποιήσεις πραγματοποιούνται για την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, ώστε να βρεθούν νέα πεδία κερδοφόρας τοποθέτησης. Δεν πρόκειται για καινούργια πολιτική. Ας θυμηθούμε την πολιτική της απελευθέρωσης στρατηγικών τομέων της οικονομίας (π.χ. Ενέργεια) όλο το προηγούμενο διάστημα. Στην πραγματικότητα η πολιτική αυτή εφαρμόζεται σε ολόκληρη την ΕΕ γιατί απαντά στις ανάγκες των ομίλων. Στην ουσία το αστικό κράτος χρηματοδοτεί την κερδοφορία των ομίλων μέσα και από την εκχώρηση σ' αυτούς κρατικής περιουσίας. Εντάσσεται μέσα στο ρόλο του κράτους που στοχεύει στη διασφάλιση της διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου.
Στα πλαίσια αυτά, η συζήτηση περί "ξεπουλήματος" αποπροσανατολίζει από το πραγματικό πρόβλημα. Απ' τη μια ασκεί κριτική κυρίως στο ύψος της πώλησης και αποδέχεται την ουσία της, ενώ την ίδια στιγμή συγκαλύπτει τις πραγματικές αιτίες προώθησης των ιδιωτικοποιήσεων, δηλαδή την κερδοφορία των ομίλων, την πολιτική ΕΕ - άρχουσας τάξης που την υπηρετεί.
Άλλες λύσεις (ΣΥΡΙΖΑ και τοπικοί δήμοι) κάνουν λόγο για ανάγκη πράσινου στο Ελληνικό, για ανάγκη διατήρησής του ως δημόσιας έκτασης και καλούν σε πάλη για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης.
Η μελέτη του ΕΜΠ για το Ελληνικό, την οποία έχουν κάνει σήμερα σημαία τους όχι μόνο οι τοπικές αρχές των γύρω Δήμων αλλά και μια σειρά φορείς και "κινήσεις πολιτών", κινείται στη λογική του "μικρότερου κακού".
Η επιστημονική αξία της μελέτης του ΕΜΠ κρίνεται θετική καθώς εστιάζει στην αξιοποίηση του υπάρχοντος κτιριακού δυναμικού, στη σταδιακή υλοποίηση έργων πρασίνου χαμηλού κόστους και μιας σειράς δράσεων που αναδεικνύουν ταυτόχρονα τις δυνατότητες που υπάρχουν για αξιοποίηση του χώρου με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες. Η επιστημονική τεκμηρίωση της μελέτης δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
Από την άλλη, όμως, δεν αποκλείει τη μερική εμπορευματοποίηση του χώρου, θεωρώντας ως συμβατές με το πάρκο και αποδεκτές χρήσεις εμπορικές είτε τοπικού επιπέδου είτε μητροπολιτικού, αναψυχής κ.λπ., με πρόσχημα ότι τα έσοδα από αυτές θα χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση του πάρκου. Επίσης προτείνουν εκπόνηση επιχειρησιακού σχεδίου σκοπιμότητας με στόχο την αυτοχρηματοδότηση το οποίο θα οδηγήσει σε πρόσθετα χαράτσια για τους επισκέπτες.
Ουσιαστικά η πρόταση, στο όνομα της ανάγκης δημιουργίας ενός πάρκου, καλεί τους εργαζόμενους να δεχτούν την ιδιωτικοποίησή του, την ανάπτυξη κερδοφόρων δραστηριοτήτων για τη χρηματοδότηση της συντήρησής του. Επίσης δεν γίνεται λόγος για το ποιος θα αναλάβει και ποιος θα πληρώσει τα αναγκαία έργα για τη μετατροπή του. Δεν λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη κάλυψης των συνδυασμένων λαϊκών αναγκών της περιοχής και της Αττικής στο σύνολο της. Στην ουσία, είναι παραπλανητικές γιατί αποδέχονται το συνολικό πλαίσιο καπιταλιστικής ανάπτυξης που παράγει την ανάγκη αξιοποίησης των ελεύθερων χώρων σ' αυτή την κατεύθυνση. Ειδικότερα, δεν αμφισβητούν το κέρδος ως κίνητρο της παραγωγής και την ανάγκη διασφάλισης της ανταγωνιστικότητας των ομίλων που συνεπάγεται το κέρδος ως κινήτρου της παραγωγής. Γι' αυτό και δεν αμφισβητούν συνολικά το σχέδιο της άρχουσας τάξης για την Αττική, αλλά πρακτικά εξαπατούν τους εργαζόμενους ότι το σχέδιο αυτό είναι συμβατό με την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι διάφορες τοπικές αρχές, ενώ τάχα αρνούνται την ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού, προωθούν το σύνολο της πολιτικής της άρχουσας τάξης στους δήμους τους σε μια σειρά από ζητήματα.
Ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί το δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης για την περιοχή της Αττικής. Καλεί τους εργαζόμενους να παλέψουν για την ταχύτερη προώθηση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, δίνοντας προτεραιότητα σε άλλα τμήματα του κεφαλαίου.
Κριτήριο ανάπτυξης η ικανοποίηση των συνδυασμένων λαϊκών αναγκών
Η αφόρητη κατάσταση που ζουν δεκαετίες τώρα τα λαϊκά στρώματα στην Αττική και που γίνεται δραματική στις συνθήκες της κρίσης είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης που έχει ως κριτήριο την κερδοφορία του κεφαλαίου και όχι των λαϊκών αναγκών.
Στον αντίποδα αυτής, η δική μας πρόταση είναι ο δρόμος της λαϊκής οικονομίας που έχει ως κριτήριο ανάπτυξης την ικανοποίηση των συνδυασμένων λαϊκών αναγκών. Επομένως, η θέση μας για το Ελληνικό και το παραλιακό μέτωπο εντάσσεται αντικειμενικά στη θέση μας για την Αττική και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών συνολικά σε αυτή, με διασφάλιση του δικαιώματος στην ασφαλή, ποιοτική και υψηλού επιπέδου λαϊκή κατοικία, διασφάλιση του δικαιώματος μεταφοράς, υποδομών κοινής ωφέλειας όπως σχολεία, νοσοκομεία, δομές πολιτικής προστασία, μέτρα και έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης και αντισεισμικής προστασίας, χώρων πρασίνου και αναψυχής, περνάει μέσα από την ανάγκη διασφάλισης ποιοτικού ελεύθερου χρόνου για τους εργαζόμενους άρα είναι δεμένο με τις εργασιακές συνθήκες κ.λπ. Για το χώρο του Ελληνικού, ο σχεδιασμός πρέπει να λαμβάνει υπόψη τον καλύτερο τρόπο αξιοποίησης του χώρου, τον τρόπο εξεύρεσης πόρων για την κατασκευή και τη συντήρησή του στη συνέχεια, το είδος των δραστηριοτήτων που θα αναπτυχθούν κ.λπ.
Στο πλαίσιο αυτό, το ΚΚΕ, οι εκλεγμένοι κομμουνιστές στην τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση με τη "Λαϊκή Συσπείρωση" θα πρωτοστατήσουμε στην πάλη του λαού για:
·   Καμία ιδιωτικοποίηση, καμιά εμπορευματοποίηση στο χώρο του Αεροδρομίου του Ελληνικού, στην πρώην αμερικάνικη βάση, σε όλο το μήκος της παραλιακής ζώνης, που στηρίζεται και με τη χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων μέσω ΕΣΠΑ. Είναι χρήματα των εργαζομένων που αξιοποιούνται προκειμένου να στηρίξουν μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους με όρο την προώθηση της επιχειρηματικής δράσης και της παραχώρησης μέσω ΣΔΙΤ και στην κατασκευή και στην αξιοποίηση των έργων.
·   Καμία αλλαγή στις χρήσεις γης που θα επιτρέψει στις πολυεθνικές να στήσουν ένα τεράστιο επιχειρηματικό παιχνίδι σε βάρος του λαού.
·   ΟΧΙ στη μετεγκατάσταση των αθλητικών εγκαταστάσεων του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου του Αγίου Κοσμά. Βελτίωση και αναβάθμιση των υπαρχουσών υποδομών του.
·   Ανάπτυξη ενός υπερτοπικού πόλου πρασίνου με τη δημιουργία ενός μεγάλου πολυθεματικού πάρκου στην περιοχή, που θα καλύπτει το σύνολο των λαϊκών αναγκών. Δωρεάν άθληση, ψυχαγωγία και πολιτιστική δραστηριότητα για τους νέους, τους εργαζόμενους, με δημόσιες και δωρεάν υποδομές Υγείας και Πρόνοιας για όλο το λαό.
·   Ακύρωση όλων των συμβάσεων παραχώρησης των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Αξιοποίησή τους προς όφελος του λαού.
·   Η κατασκευή των όποιων έργων στην περιοχή να γίνει χωρίς Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και συμβάσεις παραχώρησης. Οι δαπάνες για την κατασκευή του πάρκου και την ανάπλαση του χώρου πρέπει να βαρύνουν αποκλειστικά το κράτος.
Το ΚΚΕ και η "Λαϊκή Συσπείρωση" απευθυνόμενοι στα λαϊκά στρώματα της Αττικής τους καλούμε να προβληματισθούν από την ίδια τους την πείρα και έτσι να κρίνουν μπροστά στις κάλπες. Όλα τα προηγούμενα χρόνια τα κόμματα του Ευρωμονόδρομου, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι με ή χωρίς αστερίσκους έταξαν στο λαό πως η ΕΕ και ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης τον οποίο στηρίζει και εφαρμόζει, θα έφερνε λίγο ως πολύ τον παράδεισο στο λαό. Ανάλογη ήταν και η στάση των εκλεγμένων στην τοπική Διοίκηση (Αυτοδιοίκηση όπως λένε) που εφάρμοζαν απαρέγκλιτα της αποφάσεις της ΕΕ και των κυβερνήσεων.
Το ΚΚΕ σε καιρούς δύσκολους σήκωσε το ανάστημα του και είπε την αλήθεια στο λαό, πως η ΕΕ είναι του κεφαλαίου και όχι των λαών και δεν αλλάζει.
Προειδοποίησε πως ο παράδεισος είναι για την πλουτοκρατία και πως ο λαός θα ζήσει την κόλαση.
Οι εξελίξεις μας δικαίωσαν.
Σήμερα, μπροστά στα συντρίμμια και τα αδιέξοδα, πάλι τα ίδια. Σήμερα οι ίδιες δυνάμεις σου λένε: Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ότι θα βελτιώσουν την ΕΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ πως θα την αλλάξει.
Σου λένε και πάλι ψέματα. Θυμήσου. Σκέψου. Το ΚΚΕ λέει πως θα βελτιωθεί και θα αλλάξει η ΕΕ προς το χειρότερο για τους λαούς. Το ζεις καθημερινά.
Γι’ αυτό μην τους ακούς. Με το ΚΚΕ και τη "Λαϊκή Συσπείρωση" να αντισταθούμε, να σταματήσουμε τον κατήφορο, να διεκδικήσουμε, να ανατρέψουμε την κατάσταση, γιατί σήμερα μπορεί η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας να εξασφαλίσει καλή ζωή για το λαό, αν πάρει τον πλούτο στα χέρια του».